اگر از این حواشی گذشته و مقصریابی و مسائلی از این دست را به دیگران بسپاریم، همین که میبینیم مسئولان مختلف به بی اثر بودن این طرح چندین ساله اذعان دارند، امیدوار خواهیم شد در آینده با طرح هایی به مراتب کارشناسی شده تر و اثربخش تر مواجه شویم حال آنکه در این نشست، طرحی به عنوان جایگزین مطرح شده که عجیب است.
آن گونه که در صورت جلسه یکصدوهجدهمین جلسه شورای عالی هماهنگی ترافیک شهرهای کشور آمده، پس از قرائت گزارش درباره بی اثر بودن طرح زوج و فرد، در ادامه دستورالعمل «نحوه اعمال محدوديت هاي ترافيكي با هدف بهبود كيفيت هوا» كه در ۱۰ ماده توسط دبيرخانه تهيه شده، قرائت گرديد که بر اساس آن قرار است طرح تردد زوج يا فرد برچیده شده و به جای آن «محدوده كنترل آلودگي هوا» اعمال شود. ولی محدوده کنترل آلودگی هوا یعنی چه؟
آن گونه که در توضیحات طرح جدید در صورتجلسه شورا آمده، قرار است در این محدوده بر اساس شاخص هاي مربوط به ميزان انتشار آلايندگي توسط خودروها، درباره ترددشان تصمیم گیری شود؛ به این صورت که وسايل نقليه به چهار گروه آبی، سبز، زرد و قرمز تقسيم بندي شوند و ممنوعيت هاي تردد براي هر يك از گروه ها متناسب با نقش آن ها درآلودگي هواي شهر اعمال شود.
به عبارت بهتر، قرار است خودروها بر اساس میزان آلایندگی شان دسته بندی شده و بر اساس این متر و عیار، مجوز تردد در سطح شهر دریافت کنند، ولی مگر توان دسته بندی خودروهای را بر اساس میزان آلایندگی داریم؟ اگر داریم چرا مجوز ترددِ خودروهای آلوده را لغو نمیکنیم؟ از آن مهم تر، مگر فاکتورهایی مانند کیفیت سوخت در میزان آلایندگی خودروها بی تأثیر است؟
همه این اشکالات در حالی مطرح میشوند که میدانیم آلودگی ناشی از احتراق سوخت های فسیلی در خودروها، تنها بخشی از آلودگی های موجود در هوای کلانشهرهای آلودهای چون تهران را تأمین میکند و جز آن، بخش صنعتی، کارگاه های ساختمانی و گرد و غبار مهاجر ـ چه از نوع وارداتی از دیگر کشورها و چه برخاسته از دیگر شهرها و مناطق کشورمان ـ هم در آلودگی هوا نقش دارند. به این فهرست میتوان آلایندگی موتورسیکلت ها را هم افزود که ظاهرا در طرح جدید هم قرار نیست دیده شده و با رنگ بندی مشخص شوند!